تست نین هیدرین

ساختار نین هیدرین

تست نین هیدرین

پرولین + نین هیدرین← زرد

روش کار:

1-2 سی سی محلول اسید آمینه + چند قطره محلول نین هیدرین ← 5 ذقیقه در بن ماری جوش با آب مقطر Blank می گذاریم.

همه آمینواسیدها جواب مثبت می دهند ← ارغوانی

پرولین ← زرد

آب مقطر ← بی رنگ

ساختار گلیسین

ساختار تریپتوفان

ساختار فنیل آلانین

ساختار لیزین

ساختار پرولین

این مسأله که اسیدآمینه های بالا در زمان های مختلف با نین هیدرین تشکیل رنگ می دهند، ارتباط مستقیم با ساختار اسیدآمینه دارد. در این فرایند امینواسیدها دو مولکول نین هیدرین را از طریق اتم نیتروژن به هم کوپل می کنند و خود آمینواسید به صورت یک آلدهید جدا می شود. برای این که آمینواسید بتواند به نین هیدرین اضافه شود، این کار را از طریق جفت الکترون آزاد نیتروژن آمین خود انجام می دهد. در مرحله بعد حذف یک مولکول CO₂ اتفاق می افتد و گروه R از طریق نیتروژن به نین هیدرین متصل می شود. به نظر می رسد که در این مرحله و نیز مرحله جداشدن آلدهید است که تفاوت اسیدهای آمینه در زمان رنگ دهی مشخص می شود. تمایل متفاوت گروه های هیدروکربنی موجود در اسیدآمینه های مختلف، سرعت حذف مولکول دی اکسید کربن را تحت تأثیر قرار می دهد. به فرایندهای زیر توجه کنید:

بنابراین برخی گروه های کربنی که در ساختار آمینواسید وجود دارد، می تواند این مسأله را تحت تأثیر قرار دهد. گلیسین که آمینواسید کوچکی است، به دلیل ساختار پایدار و نیز نداشتن R به بهترین وجه دی اکسید کربن را از دست می دهد. نبود ممانعت های فضایی محدود کننده گلیسین را به آمینواسیدی تبدیل کرده که تست نین هیدرین را به خوبی انجام می دهد. حضور حلقه بنزنی در ساختار تریپتوفان و فنیل آلانین و تأثیرات رزونانسی این حلقه در پایداری گروه ترک شونده به صورت آلدهید نیز باعث می شود که این دو نیز تست نین هیدرین را به خوبی انجام دهند. بحث در مورد لیزین به خاطر حضور دو گروه NH₂ کمی متفاوت است. هر کدام از این دو گروه می توانند به نین هیدرین اضافه شوند و به عبارتی هر مولکول لیزین به اندازه دو گروه آمین تأثیر دارد که این مسأله می تواند به صورت بحث تفاوت غلظت ها مطرح شود. هر چند ویژگی الکترون کشندگی NH₂ در آلدهید تولید شده باعث یک ناپایداری در ساختار آلدهید و در نهایت کاهش سرعت در تشکیل رنگ نهایی می شود. پرولین به دلیل نداشتن آمین آزاد، عملاً امکان کوپل شدن آزادانه با نین هیدرین را دارا نمی باشد. با نگاهی به ساختار پرولین متوجه می شویم که این آمین نوع دوم محصور شده در حلقه پنج تایی آزادی لازم برای افزوده شدن نیتروژن به نین هیدرین را محدودتر می بیند. رنگ حاصله از پرولین در تست نین هیدرین زرد است. آمین های نوع سوم نسبت به تست نین هیدرین جواب منفی می دهند.

مشخصات نین هیدرین

physical propertis of nin hydrin

Physical State: Crystalline powder
Appearance: slightly yellow
Odor: characteristic odor
pH: Not available.
Vapor Pressure: Negligible.
Vapor Density: 6.16 (air=1)
Evaporation Rate:Not applicable.
Viscosity: Not available.
Boiling Point: Not available.
Freezing/Melting Point:466 deg F (dec)
Autoignition Temperature: Not applicable.
Flash Point: Not applicable.
Decomposition Temperature:466 deg F
NFPA Rating: (estimated) Health: 2; Flammability: 1; Reactivity: 0
Explosion Limits, Lower:Not available.
Upper: Not available.
Solubility: Soluble in water.
Specific Gravity/Density:0.86
Molecular Formula:C9H6O4
Molecular Weight:178.14

آزمایش نین هیدرین :

در این آزمایش ترکیبی به نام نین هیدرین با آمینواسید وارد واکنش می شود. در صورت برخورد و مجاورت این دو با یکدیگر ،گروه آمینی و کربوکسیل آمینواسید آزاد می شود . و خود آمینواسید به شکل به شکل یک ترکیب آلدهید CHO_R در می آید. و خود نین هیدرین به ماده ای به نام هیدرین دانتین تبدیل می شود.

این واکنش برای هر اسیدآمینه ای پیش می رود. اما در اسیدآمینه پرولین تا حدی پیش می رود زیرا گروه متیل موجود در پرولین مانع از کامل شدن آزمایش می شود. به همین دلیل پرولین رنگ زرد ایجاد می کند.

یعنی به طور خلاصه داریم :

نین هیدرین+ همه امینواسید ها= کمپلکس ارغوانی

تست نین هیدرین